บทความ

ออตตอน นิโคดิม: ผู้วางรากฐานทฤษฎีการวัดสมัยใหม่

บทความโดย

8
แชร์บทความนี้

ออตตอน นิโคดิม: ผู้วางรากฐานทฤษฎีการวัดสมัยใหม่

ทฤษฎีการวัด (measure theory) เป็นหนึ่งในสาขาที่สำคัญที่สุดของคณิตศาสตร์วิเคราะห์สมัยใหม่ และเป็นรากฐานของทฤษฎีความน่าจะเป็นที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในปัจจุบัน หนึ่งในผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาสาขานี้คือ ออตตอน มาร์ชิน นิโคดิม (Otton Marcin Nikodym) เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1887 ที่เมืองซาบวอตุฟ (Zabłotów) แคว้นกาลิเซีย ซึ่งในขณะนั้นอยู่ภายใต้จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันพื้นที่นี้อยู่ในประเทศยูเครน)

ชีวิตช่วงต้นและเส้นทางวิชาการ

นิโคดิมศึกษาคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยลวิว (University of Lwów) ซึ่งในขณะนั้นเป็นหนึ่งในศูนย์กลางสำคัญของวงการคณิตศาสตร์โปแลนด์ เขาได้รับอิทธิพลจากสำนักคณิตศาสตร์ลวิว-วอร์ซอ (Lwów–Warsaw school) ที่มีชื่อเสียงด้านการวิเคราะห์เชิงฟังก์ชันและทฤษฎีเซต ภายหลังนิโคดิมยังได้ไปศึกษาต่อที่ปารีส ซึ่งเป็นศูนย์กลางคณิตศาสตร์วิเคราะห์ของยุโรปในขณะนั้น

นิโคดิมทำงานเป็นอาจารย์และนักวิจัยในโปแลนด์ ก่อนที่สงครามโลกครั้งที่สองจะบีบให้เขาและภรรยาต้องอพยพออกจากยุโรป ทั้งคู่ย้ายไปตั้งรกรากที่สหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1946 และนิโคดิมได้สอนอยู่ที่วิทยาลัย Kenyon College ในรัฐโอไฮโอ จนกระทั่งเกษียณอายุ

ทฤษฎีบทราดอน-นิโคดิม

ผลงานที่ทำให้ชื่อของนิโคดิมเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดในวงการคณิตศาสตร์คือ ทฤษฎีบทราดอน-นิโคดิม (Radon–Nikodym theorem) ซึ่งเขาพัฒนาต่อยอดจากงานของโยฮันน์ ราดอน (Johann Radon) นักคณิตศาสตร์ชาวออสเตรีย โดยนิโคดิมได้ขยายผลลัพธ์ของราดอนให้ครอบคลุมปริภูมิการวัดในกรณีทั่วไปมากขึ้นในปี ค.ศ. 1930

ทฤษฎีบทนี้กล่าวถึงเงื่อนไขที่ตัวชี้วัด (measure) หนึ่งสามารถแสดงในรูปของอินทิกรัลของฟังก์ชันความหนาแน่น (density function) เทียบกับตัวชี้วัดอีกตัวหนึ่งได้ กล่าวโดยง่ายคือ มันเป็นเครื่องมือที่ช่วยให้สามารถ “เปรียบเทียบ” และ “แปลง” ระหว่างตัวชี้วัดสองแบบที่แตกต่างกันได้อย่างเป็นระบบ ตราบใดที่ตัวชี้วัดหนึ่ง “ต่อเนื่องสัมบูรณ์” (absolutely continuous) เมื่อเทียบกับอีกตัวหนึ่ง

ความสำคัญต่อคณิตศาสตร์และศาสตร์อื่น

ทฤษฎีบทราดอน-นิโคดิมถือเป็นหนึ่งในผลลัพธ์รากฐานที่สำคัญที่สุดของทฤษฎีการวัดสมัยใหม่ และมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในทฤษฎีความน่าจะเป็นเชิงคณิตศาสตร์ (mathematical probability theory) โดยเฉพาะในการนิยามความน่าจะเป็นแบบมีเงื่อนไข (conditional probability) และฟังก์ชันความหนาแน่นของความน่าจะเป็น (probability density function) อย่างเข้มงวด

นอกจากนี้ ทฤษฎีบทนี้ยังถูกนำไปประยุกต์ใช้อย่างกว้างขวางในสาขาอื่นๆ เช่น เศรษฐศาสตร์การเงินสมัยใหม่ โดยเฉพาะในทฤษฎีการตั้งราคาอนุพันธ์ทางการเงิน (derivative pricing) ที่อาศัยแนวคิดการเปลี่ยนตัวชี้วัดความน่าจะเป็น (change of measure) ซึ่งมีรากฐานโดยตรงมาจากทฤษฎีบทของราดอนและนิโคดิม

มรดกทางวิชาการ

นอกเหนือจากทฤษฎีบทที่มีชื่อเสียงนี้ นิโคดิมยังมีผลงานตีพิมพ์อีกจำนวนมากในสาขาการวิเคราะห์เชิงฟังก์ชัน ทฤษฎีเซต และทฤษฎีการวัด รวมถึงตำราเรียนที่มีอิทธิพลต่อการศึกษาด้านนี้ในรุ่นต่อมา นิโคดิมเสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1974 ที่เมืองยูทิกา รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา แต่ชื่อของเขายังคงถูกกล่าวถึงในทุกตำราทฤษฎีการวัดและความน่าจะเป็นขั้นสูงจนถึงปัจจุบัน